به دیدن چشمهای تو که می آیم عجیب یاد آسمان می افتم و دلم پر پرواز میگیرد و

بارها به تو گفته ام چشمهایت از جنس دیگری است .

از جنس خاک ؟ نه؟!هرگز

از جنس آب ؟! باز هم هرگز

از جنس اقاقی ؟!

از رویای نسترن؟!

از خواب خوش مریم؟!

از خیال دل انگیز کوکب؟!

از عطر شب بوها؟!

نه از هیچکدام از این زمینی و زمینی صفتان نیست که چشم تو آفریننده ی عشق