بگو چقدر به انتظارت بنشینم...
بگو چقدر به انتظارت بنشینم ؟
تا کی پیراهن کدرم را در چشمه های ارزو بشویم و روی طناب دلواپسی پهن کنم؟
اگر شوق رسیدن به دستهایت نبود هیچگاه اغوشم را نمیگشودم و
اگر صدای گوشنوازت نبود از گوشه ی تنهایی بیرون نمی امدم
اگر شوق دیدن چشمهایت نبود پلکهایم را نمیگشودم و
اگر نسیم حرفهایت نمی وزید معنای جهان را نمی فهمیدم
خسته ام اما نه انقدر که نتوانم عاشقانه هر روز به تو سلام کنم
ارکیده ی سپیدم:
خسته نباشی که من همسفر تمام دقایق تو ام در سحر گاهان شبنم و
زمانی با کوله باری از ترانه به دیدنت خواهم آمد
و برایت از اتفاق غزل خواهم سرود
و ترا از هر چه تنهایی خواهم گرفت
و به سرخی یک سیب مهمان خواهم کرد
و به تو خواهم گفت از قلب تو تا روح من چند آغوش دل سپردگی راه مانده
تو خسته نیستی که تکیه گاه خستگی های تو منم...
نوشته شده در تاریخ 30 دی 1389 و در ساعت : 06:06 - نویسنده : علی باقری