به من بگو تو اگر نباشی شانه های کدامین غزل مرا از این همه تنهایی بگیرد و من ابر

به من بگو تو اگر نباشی لذت کدامین شعر مرا به نهایت یک عشق رساند؟

به من بگو تو اگر نباشی کدامین دست مهربان ساحل امن عاشقا نه ای برای زورق

به من بگو تو اگر نباشی کدامین شوق پریدن فرصت دوباره برای پرستوی نا شکیب دلم باشد؟

به من بگو اگر تو نباشی کدامین افسون جادو شده ی سر غزل مرا به این همه خوب

به من بگو اگر تو نباشی کدامین بهانه برای دلم باقی می ماند تا بهانه گیریهای این دل

به من بگو تو اگر نباشی کدا مین ستاره مرا راهنمای تیره روزیهای بی شمارم باشد و

به من بگو تو اگر نباشی کدامین آبی  عشق را به تفسیر دوباره نشینم  ؟کدامین بهار

به من بگو تو اگر نباشی  نصیب من از این زندگی چه خواهد بود؟ سهم من از عشق؟

به من بگو تو اگر نباشی نسیم دوستت دارم از سمت کدامین شرقی ترین آرزوی من

به من بگو تو اگر نباشی به کدامین امید سر از بالین شبانه ها برگیرم و به شوق

به من بگو تو اگر نباشی چه کسی مرا به سوی عاطفه خواهد برد و مرا مهمان دقایق

حتــی غریبــه‌ها می‌دانند

کــه شانــه‌های غـرورت

تــشنه هـــق هـــق اســت...

که بــاید پلکهــایت را

و چشمانم در کورسوی جاده های قلبت

به دنبال لحظه آغازین دیدار میگردد

نگاه کن لبانم شکل اسم تو را

از لابلای برگهای زرد و نارنجی میدزدد

و سالهای کودکی از دست رفته ام

برای پیدا کردن عروسک دست و پا شکسته

هورا می کشند

من اما ....بی آنکه بدانم کیستم

ثانیه های با تو بودن را

شماره می کنم و

به سالهای بی تو بودن

نازترین گل باغ آرزوهام...

راستی بانو چشمان شما چه رنگیست...؟

به دیدن چشمهای تو که می آیم عجیب یاد آسمان می افتم و دلم پر پرواز میگیرد و

بارها به تو گفته ام چشمهایت از جنس دیگری است .

از جنس خاک ؟ نه؟!هرگز

از جنس آب ؟! باز هم هرگز

از جنس اقاقی ؟!

از رویای نسترن؟!

از خواب خوش مریم؟!

از خیال دل انگیز کوکب؟!

از عطر شب بوها؟!

نه از هیچکدام از این زمینی و زمینی صفتان نیست که چشم تو آفریننده ی عشق

شايد خودت هم........نه.......... خدا مرا نبخشد مگر ميشود تو نداني؟تويي كه اين همه زلالي. تويي كه اين همه آسماني . تويي كه اين همه معرفتي. مگر ميشود تو نداني عشق چند ركعت فدا شدن است ؟!مگر مي شود تو نداني كه غزل چند بيت عاشقي است؟! مگر ميشود تو نداني كه شعر تنها بها نه اش سرايش لبخند توست ؟! تو به اندازه ي تمام فروردينهاي بهار سبزي . به وسعت تمام ارديبهشتهاي خدا عاشقا نه اي و به زيبايي تمام خردادهاي بهاري گرم و دلنشيني . تو عاشقا نه ترين فصل خدا در دفتر احساس مني و من بي بها نه ترين مرد باراني كوچه باغ خاطرات تو.تو مي داني و خوب هم ميداني كه چقدر دوستت دارم كه يگا نه بانوي ناب تمام لحظه هاي مني و چقدر براي توام كه بي مثال خاتون غزلم و نازنين يار دلنواز تمام دقايق مني .تو ميداني و خوب هم ميداني كه نماز عشق چند ركعت است و آنرا بايد به امامت كدامين سرو باغ آرزو سرود چرا كه تو خود صبحي و مقتداي دل دچار من...

روی تن شبنم ؟ اگر از شاخه چکید چه؟

روی لبخند گلبرگ؟ با زمستان چه کنم؟

روی بستر ساحل ؟ پس چگونه جلوی رقص موج را بگیرم؟

پس بهتر انست که در لحظه لحظه دلتنگی هایم دوستت دارم را زمزمه کنم چرا که همیشه دلتنگ توام

چشم‏هايت

روياي كودكي‏ام بود

و نگاهت؛

اريب و خيس،

باران لحظه‏هاي دلتنگي‏ام

دوستت دارم... 

و تو قرنهاست اين را مي‏داني ... 

و باز... 

نمي‏دانم

از چشم‏هايت بگويم

از دستهايت

يا از گيسويت كه به مهتاب حجاب مي‏بخشد

نمي‏دانم

چرا از يادم نمي‏روي!؟

اينگونه تلخ نگاهم مكن

اين دستهاي خالي

ميراث اجدادي من است

و اين زمين نفرين شده؛

زادگاهم

و اين زبان ناگشوده؛

زبان مادري‏ام

من راز اين بغض‏ها را

سالهاست كه مي‏گريم

و پشت هاله‏هاي غبارآلودت خيسم...  

بانو به چه مي‏نازم

به بی تو بودنها... 

به بی تو گریه کردنها... 

نه نه بانو   

من به روزی که به شانه هایت تکیه خواهم داد مینازم... 

به حرفهایم نخند  

من خوب میدانم روزی به شانه هایت تکیه خواهم داد و تو 

دستهایم را خواهی گرفت... 

بعد از تو

اين سروهاي بي‏خاصيت هميشه سبز

اين آسمان ويران و نانجيب 

و اين عروسكان كاغذي

اذيتم مي‏كند

كجاي كاري بانو...

آفتاب را از نگاهم دزديدند

من در روزگارِ هميشه شب متولد شدم

با نور ماه زندگي كردم

و اكنون اين ماهي كوچك

در تنگ خاطراتم نمي‏رقصد  

بعد از تو

آنقدر با شب بودم

كه نور چشم‏هايم خاموش شد

و آنقدر اسمت را گريستم

كه نامم فراموشم شد  

بعد از تو چقدر داستان بي تو بودنهايم را

به كودكان كوچه‏مان گفتم

كه اكنون نمي‏توانم از كوچه بگذرم

چرا از ياد كودكان كوچه‏مان نمي‏روي...؟

من قصه‏هاي مادربزرگم را گوش كردم

من معصوميت مردمانم را فهميدم

حتي شعر ديروزم فراموشم شد

اما تو چرا از يادم نمي‏روي...؟ 

و من...

با اين زبان زنجيري

هنوز هم كه هنوز است

داد مي‏زنم

بانو!

بانوي سرزمين آفتاب

"دوستت دارم"