خاتون زيباي غزل معناي صبر و انتظار

بانوي ناب لحظه ها رويا تر از فصل بهار

اي آسما ني واژه ي مشق دل انگيز خدا

تعبير ناز رازقي آيينه ي بي ادعا

تكرار چشمت آسمان زيبا تر از هر كهكشان

تقدير خوب قلب من اي بي كران تا بي كران

بگذار تا من بگذرم از كوچه باغ چشم تو

از آن فراوان نجيب از چلچراغ چشم تو

بگذار تا گردي شوم بر دامنت اي نازنين

در كوچه هاي عاشقي اين كمترينت را ببين

من تشنه ي چشم توام دست دلم راهم بگير

بي تو به پايان مي رسم در سايه سار اين كوير

سهم نجيب و ناز من در اين شب خاكستري

رويا ترين پرواز من اي نيمه ي نيلوفري

اي در عبارت بهترين در هر غزل موزون ترين

اركيده ي احساس من ليلاي اين مجنون ترين

من بودم و اين واژه ها اين واژه هاي نا اميد

اين شعر هاي بي رديف اين قافيه هاي سپيد

من بودم و يك آسمان دلتنگي و دلواپسي

من بودم و اين كوچه ها اين لحظه هاي بي كسي

آهسته بر روحم وزيد آن چشمهاي ناب تو

آرام عاشق شد دلم چون آينه بي تاب تو

بردي و بردم از تو دل لبخند تو آغاز من

چشمان من دنياي تو چشمان تو پرواز من

اي تو تمام حاصل اين قلب عاشق پيشه ام

رويا تر از باران و گل  اوج من و انديشه ام

اكنون من و آيینه ها با تو به سامان مي رسيم

كافر ترين باشيم اگر با تو به ايمان مي رسيم...